و ايضا به سند معتبر روايت كرده است كه : از حضرت جعفر بن محمّد عليهما السّلام پرسيدند كه ملائكه بيشترند يا بنى آدم ؟ فرمود كه : به حقّ خدائى كه جان من در دست قدرت اوست كه ملائكهء خدا در آسمانها بيشترند از عدد ذرّه‌هاى خاك در زمين ، و در آسمان قدر جاى پائى نيست ، مگر اينكه در آن محل ملكى هست ، كه خدا را تسبيح و تقديس مىنمايد ، و در زمين درختى و كلوخى نيست ، مگر آنكه نزد آن ملكى هست موكّل بر آن ، كه احوال آن را هر روز بر خدا عرض مىنمايد ، با آنكه خدا از آن ملك اعلم است به احوال آن چيز ، و هيچ‌يك از ملائكه نيستند مگر اين‌كه به خدا تقرّب مىجويند به ولايت و محبّت ما اهل بيت ، و استغفار مىنمايند براى دوستان ما ، و لعنت مىكنند بر دشمنان ما ، و از خدا مىطلبند كه عذاب خود را بر ايشان بفرستد « 1 » . و ابن بابويه عليه الرحمه به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : زينب عطّاره يعنى : عطرفروش به خدمت حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله آمد ، و از عظمت خلق الهى پرسيد ، حضرت فرمود : من بعضى از آن را بيان كنم . پس فرمود كه : اين زمين با آنچه در اوست و آنچه بر روى اوست نزد زمينى كه در زير اوست مانند حلقه‌اى است در بيابانى ، و اين هر دو با آنچه در اينهاست و در ميان اينهاست نزد زمين سوّم مانند حلقه‌اى است در بيابانى ، و همچنين تا زمين هفتم ، بعد از آن اين آيه را خواندند كه خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ « 2 » يعنى : آفريد خدا هفت آسمان را ، و از زمين نيز مثل آنها . و هفت زمين با آنچه در ميان آنها و بر رويشان هست در پشت خروس مانند

--> ( 1 ) بحار الانوار 59 / 176 ح 7 . ( 2 ) سورهء طلاق : 12 .